Mijn Cubaanse avontuur: Levendige sfeer en swingende salsa

I’ve been away too long… but with good reason! Want van een rondreis van drie weken door een land als Cuba moet je echt even (mentaal) bijkomen. Wat een mooi en indrukwekkend land!

Eenmaal aangekomen in Cuba maak je een reis terug in de tijd. Al in de welkomsthal van het vliegveld krijg je het gevoel 60 jaar terug geslingerd te zijn. Als je dan een blik op je smartphone werpt en ziet dat er geen enkel WiFi-signaal in de wijde omtrek te bekennen is, wordt dit gevoel bevestigd. Er is wel internet, maar je moet er goed naar zoeken en als je het dan eenmaal gevonden hebt, dan mag je van geluk spreken als je een email kunt verstuurd krijgt. Bovendien is het ook erg prijzig. Het beste wat je kunt doen is het loslaten en gewoon genieten.

Cuba Oude vrouw met sigaar
Wie verwacht dat Cubanen alleen in oldtimers rondrijden komt bedrogen uit. Ze rijden er wel, maar wat je vooral ziet zijn oude Lada’s, Fiatjes en meer van dat kleine spul. Een auto kost in Cuba meer dan een huis, zo vertelde onze lokale gids. Cubanen zijn er dan ook ontzettend zuinig op en je ziet regelmatig een groepje mannen onder de motorkap turen met de gereedschapskist binnen handbereik.
De steden in Cuba lijken erg op elkaar: afgebladderde koloniale huizen, sierlijke hekwerken voor de ramen en straten met kinderkopjes. In de grote steden als Havana en Santiago de Cuba zijn de meeste straten echter geasfalteerd. Omdat het leven zich voornamelijk op straat afspeelt is er altijd wat te zien als je aan het struinen bent. Bici- (een soort riksja’s) en paardentaxi’s rijden langs je heen, vanaf de pleinen klinkt salsamuziek en op een straathoek zitten een paar Cubanen aan een houten tafeltje domino te spelen. Het gaat er levendig, maar gemoedelijk aan toe. Het is ook veel te warm om je druk te maken.

In Cuba zijn de hotels eigendom van de regering en dat merk je aan de inzet van sommige medewerkers. Iedereen krijgt hetzelfde salaris, of je nu je best doet of niet. Hoe anders is dat in een casa particular. Je verblijft dan bij de locals. In Trinidad heb ik het genoegen gehad om twee nachten bij Casa San Judas Tadeo te gast te zijn. Bij aankomst bood de heer des huizes ons direct zijn specialiteit aan: een huisgemaakte mojito. Daar zeg je natuurlijk geen nee tegen! Op het lichtblauw geschilderde dakterras genoten we van de beste mojito die we in heel Cuba gedronken hebben (en geloof me, we namen deze smaaktest héél serieus), terwijl we over de daken van de stad uitkeken naar de ondergaande zon. Het vakantiegevoel op zijn best!

Cuba Vinales, tabakoogst
Trinidad is dé plek om het echte Cuba-gevoel te ervaren. De mensen zijn er (in tegenstelling tot in de grote steden) niet op je geld uit, maar op een praatje. Het helpt dan zeker als je een aardig woordje Spaans spreekt, want Engels praat bijna niemand. Tegen de avond worden de ‘Spaanse trappen’ in het centrum omgetoverd tot dansvloer, waar je tot in de late uurtjes kunt dansen tussen (en met!) de locals. Voordat onze reis in Havana zou eindigen bezochten we de provincie Vinales. In dat gebied wordt veel tabak verbouwd en het is er het hele jaar door groen. Er zijn verschillende grottenstelsels die je kunt bezoeken en uit het landschap steken grote kalksteenrotsen omhoog. Hier kun je ontsnappen aan de drukte van de stad en alle indrukken verwerken van een reis vol cultuur en geschiedenis. Ik vond het er prachtig en had graag nog een paar dagen extra gebleven. Helaas was het alweer tijd om terug te gaan naar huis…

Cuba Sierra Maestra, Koeienschedel op hek
Tot slot: waarom je niet te lang moet wachten om naar Cuba te gaan
Recent is het handelsembargo met de VS versoepelt. Goed nieuws voor de Cubanen, maar dit betekent wel dat Cuba snel zal gaan veranderen. Denk nu niet meteen dat er binnen 3 weken een Starbucks op elke hoek zal zitten. Buiten het feit dat geen enkele Cubaan zich zulke dure koffie kan veroorloven zal de ‘echte’ verwestering nog wel enige tijd duren. Ook beseffen de Cubanen zich maar al te goed dat toeristen komen voor het authentieke. Ik verwacht dat de oldtimers op termijn enkel nog een showelement zullen zijn, zoals in Volendam de klederdracht nog door sommigen gedragen wordt. In Havana is dit al aan het gebeuren. Daar zijn er speciale taxiplaatsen voor oldtimers waar vandaan je tegen betaling een tour door de stad kunt maken en zitten er kleurrijk geklede vrouwen op de pleinen die zich tegen betaling op de foto laten zetten. En de rest van de Cubanen? Die loopt gewoon in spijkerbroek.

Handtekening Blueberry Hearts

Leave a comment

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s